Wereldwijd gaan 69 miljoen kinderen niet naar school. Vooral meisjes mogen niet of maar kort naar school. In het filmpje vertellen meisjes uit het Afrikaanse land Tanzania hoe ze dat vinden. Een van de meisjes is Maua. Over haar kun je meer lezen in de Lesbrief van GCE-Nederland.
Denk je dat het fijn is om niet naar school te hoeven? Heb je dan lekker de hele dag vrij? Lees hieronder de verhalen van Kaltume en Arpita. Zij denken daar heel anders over!
De droom van Kaltume
Kaltume is een van de vele meisjes in Nigeria die niet naar school gaan. Ze weet niet hoe oud ze is. Maar ze weet wel dat haar familie heel arm is.
Kaltume moet elke dag werken. Geld verdienen. Anders is er niet genoeg geld thuis om eten te kopen, weet ze. Kaltume’s vader ging twee jaar geleden dood. Nu zorgt zij samen met haar moeder voor haar twee broertjes en twee zusjes.
“Ik ben nog nooit naar school geweest,” vertelt Kaltume. “Ik help mijn familie door lekkere snacks te verkopen op de markt. Samen met mijn moeder. Zij maakt de snacks zelf, van soja-bonen. Stoer he! De snacks heten “wara’s”.”
Haar jongere broer Abah mag nu wel naar school. Een klein beetje jaloers is ze wel, geeft Kaltume toe: “Elke ochtend, als mijn moeder Abah wakker maakt voor school, hoop ik stiekem dat ik in zijn plaats naar de les mag.”
Kaltume vraagt het ook weleens aan haar moeder: wanneer mag ik nou naar school? Kaltume: “Dan zegt mama altijd: er komt een dag, dan mag jij ook. Ik blijf er dus gewoon op hopen. Al weet ik dat we het nu extra moeilijk hebben thuis, omdat papa er niet meer is. Hoe dat voelt, daar heb ik gewoon geen woorden voor. Toch hoop ik, ondanks alles, dat mijn droom voor later uitkomt. Ik wil namelijk heel graag lerares worden.”
Arpita leert thuis
Arpita (9) komt uit Bangladesh. Ze is blind en mocht nog nooit naar school. Ze woont bij haar ouders, samen met haar zus. En ze heeft twee hele goeie vrienden: Sajid en Konika.
In landen als Bangladesh gaan maar weinig gehandicapte kinderen naar school. In Nederland heb je speciale scholen voor gehandicapte kinderen, maar die zijn er in andere landen niet altijd.
Arpita vindt dat best jammer. Ze zou dolgraag naar school gaan. Arpita: “Ik speel na school graag spelletjes met mijn vrienden Sajid en Konika. Zij zitten overdag altijd op school. Ik niet. Ik help mijn moeder thuis met klusjes: ik geef de kippen eten, maak het erf schoon en haal water. Dat gaat prima hoor, ook al kan ik niet goed zien".
"Mijn moeder geeft mij ook een beetje les. Ze leert me het alfabet in het Bengaals en in het Engels, zodat ik op een dag kan leren lezen.” Arpita zucht en zegt: “Het lijkt me zo leuk en gezellig om op een dag ook naar school te gaan, samen met mijn vrienden... Maar als dat nu echt nooit lukt, blijf ik gewoon thuis. Van mijn moeder leer ik ook een hoop. En later als ik groot ben? Dan wil ik het allerliefst dokter worden en andere mensen helpen!”
Foto's en tekst: ActionAid; Nederlandse bewerking: Karin van Kooten
EFA - Education for All
Zo veel kinderen op de wereld die niet naar school kunnen? Dat kan natuurlijk niet! Daarom beloofden 164 landen in 2000 dat in 2015 wel iedereen naar school kan: Education for All - Onderwijs voor Iedereen.
Wat beloofden ze precies?
- Iedereen gaat in elk geval naar de basisschool. Basisonderwijs is verplicht en gratis.
- Dus zowel jongens als meisjes moeten naar school kunnen gaan en de school kunnen afmaken.
- Op alle scholen wordt goed onderwijs gegeven in taal, rekenen en algemene ontwikkeling.
- Ook kleine kinderen die nog niet naar de basisschool gaan, krijgen betere zorg en onderwijs.
- En jongeren en volwassenen moeten ook naar school kunnen gaan.
-
Het aantal volwassenen dat niet kan lezen en schrijven, wordt gehalveerd.
GCE - Global Campaign for Education
Als alle landen meewerken, kunnen we dit voor elkaar krijgen. Maar daar moet wel wat voor gebeuren. De GCE, de Wereldwijde Actie voor Onderwijs, wil de regeringen aan hun beloften houden. In bijna 200 landen is een GCE-groep aan het werk. Ook in Nederland.
In Nederland gaan bijna alle kinderen naar school. Daarom werkt de Nederlandse GCE voor landen waar kinderen nog niet naar school kunnen. In de afgelopen jaren heeft de onze regering daar heel veel voor gedaan. En met succes. Maar vorig jaar is er plotseling veel bezuinigd op deze 'onderwijshulp'. De GCE vertelt de ministers dat dat niet goed is en hoe het beter kan.
Maak je oma beroemd!
In Nederland gaan tegenwoordig vrijwel alle jongens en meisjes naar school. Maar dat is niet altijd zo geweest. Hoe ging dat vroeger eigenlijk? Er is een prima manier om daar achter te komen: vraag het aan oma.
Wil je tips hoe je zo’n interview kunt houden? Download hier het blad uit de Lesbrief.
Heb je een goed verhaal gekregen? Stuur het dan naar gcenl@edukans.nl
Wij van GCE-Nederland sturen alle verhalen door naar het internationale hoofdkantoor. Daar worden op dit moment vanuit de hele wereld zulke verhalen verzameld. Zo kan het verhaal van jouw oma worden toegevoegd aan de internationale verhalenverzameling!
Neem een kijkje op www.globalactionweek.org waar alvast de eerste verhalen staan. Aan het eind van het jaar worden al die verhalen aangeboden aan regeringsleiders. Als zij begrijpen hoe belangrijk onderwijs is, kan over enkele jaren hopelijk iedereen naar school.
Volg de campagne!
-
Ben je geïntereresseerd geraakt en wil je dat laten weten? Dat kan op Facebook. Deze FB pagina is in het Engels, maar je mag gerust iets schrijven in het Nederlands.
-
Volg op Twitter via @globaleducation. Tweet zelf via #actionweek
-
Meld je aan op www.globalactionweek.org
Op jouw school
Zou je op school graag aandacht besteden aan Onderwijs voor Meisjes? GCE-Nederland heeft een Lesbrief met infoblad dat je hier kunt downloaden.
Wil je nog meer doen? Neem contact op met gce@edukans.nl